Zwiedzanie Aten z Akropolem i wzgórzem Likawitos

© Elpiadis.com

Galeria
1 / 18
Wycieczka, która powstawała 2500 lat

Zwiedzanie Aten z Akropolem i wzgórzem Likawitos

Główna wycieczka po Atenach właściwie nie zmieniła się przez ostatnie 2500 lat — Akropol, Świątynia Zeusa, marmurowy stadion i Wzgórze Likawitos. XIX wiek dorzucił kilka ozdobników: gmach Parlamentu, trylogię architektoniczną i zmianę warty — ale to jak postscriptum do listu napisanego przed naszą erą. Na Wzgórzu Likawitos jest dziś taras widokowy z kawiarnią, lecz widok pozostał ten sam, który oglądał Sokrates — tyle że on patrzył bez kija do selfie i, jak mówią, zadawał widokowi niewygodne pytania. A widok odpowiadał mu olimpijską pobłażliwością — iście boski widok.

Program trwa 4–4,5 godziny. Ale to nie jest nieprzerwany strumień informacji: robimy przerwy, przystanki na zdjęcia i chwile oddechu — zarówno podczas panoramicznego przejazdu, jak i na Akropolu.

Główna część piesza (1,5–2 godziny) to zwiedzanie Akropolu. Potem przejedziemy przez centrum z przystankami: Zmiana warty, Stadion Panatenajski, ateńska trylogia architektoniczna, Świątynia Zeusa i oczywiście wjazd na Wzgórze Likawitos dla widoku.

Początek i koniec wycieczki — w Twoim hotelu, odbieram Cię samochodem.

↓ Poniżej — zapowiedź zabytków Akropolu i zwiedzania miasta. Przewiń w dół po szczegółowe opisy.

Akropol (1,5–2 godziny pieszo)

Propyleje — ceremonialne wejście na Akropol

Propyleje — monumentalna brama Akropolu, wzniesiona w latach 437–432 p.n.e. Architektoniczny „filtr uwagi”, który zamienia wejście w rytuał.

Świątynia Ateny Nike

Świątynia Ateny Nike — elegancka świątynia jońska poświęcona bogini zwycięstwa. Ateńczycy przedstawiali Nike bez skrzydeł, żeby nie mogła odlecieć.

Partenon

Partenon — główna teza Aten, wzniesiony w latach 447–438 p.n.e. Doskonała geometria osiągnięta dzięki subtelnym korektom optycznym.

Erechtejon z Kariatydami

Erechtejon — świątynia o złożonej konstrukcji, słynąca z Portyku Kariatyd. Architektura, która powierza kobietom dźwiganie ciężaru kompozycji.

Panoramiczny widok Aten z Akropolu

Panoramiczne widoki Aten z Akropolu odsłaniają zapierającą dech panoramę współczesnego miasta — trzy tysiące lat historii u Twoich stóp.

Zwiedzanie miasta (samochodem)

Wzgórze Likawitos

Wzgórze Likawitos — najwyższy punkt Aten z panoramą 360°. Stąd całe miasto leży u Twoich stóp: Akropol, morze, góry.

Zmiana warty Ewzonów

Zmiana warty przy Parlamencie — Ewzoni w tradycyjnych mundurach z pomponami na butach. Rytuał, który hipnotyzuje precyzją.

Stadion Panatenajski — biały marmurowy stadion

Stadion Panatenajski — stadion z białego marmuru, na którym w 1896 roku odbyły się pierwsze nowożytne igrzyska olimpijskie. Jedyny na świecie stadion zbudowany w całości z marmuru.

Trylogia Ateńska

Trylogia Ateńska — Akademia, Uniwersytet i Biblioteka Narodowa. XIX-wieczne budynki neoklasycystyczne zaprojektowane przez duńskich architektów według antycznych kanonów.

Świątynia Zeusa Olimpijskiego

Świątynia Zeusa Olimpijskiego — najbardziej monumentalna „budowa stulecia” antyku: rozpoczęta w VI wieku p.n.e., ukończona w II wieku n.e. Osiem wieków budowy — nawet jak na greckie standardy to długo. Sagrada Família może się schować.

Szczegółowy program wycieczki

Poniżej — szczegółowe opisy zabytków Akropolu i przystanków podczas zwiedzania miasta. Kliknij przyciski, aby rozwinąć opisy i historię.

Najważniejsze punkty wycieczki po Akropolu

Skała Areopagu
Areopag

Czytaj więcejZwiń

Kazanie apostoła Pawła na Areopagu — obraz Rafaela

Rada Areopagu sądziła sprawy o morderstwo, świętokradztwo i zdradę. Nie był to zwykły sąd dla przestępców — tutaj rozstrzygano kwestie życia i śmierci, honoru i hańby. Każde słowo było ważone i każde słowo miało konsekwencje. Greckie słowo „kryzys” (κρίσις) dosłownie znaczy „sąd”, „decyzja”.

Tablica pamiątkowa z mową apostoła Pawła na Areopagu

W 51 roku n.e. apostoł Paweł wygłosił tu swoje słynne kazanie do Ateńczyków. Mówił do filozofów stoickich i epikurejskich o „nieznanym Bogu”, którego ołtarz zobaczył w mieście. Ale nie był to przypadkowy ołtarz — grecka filozofia od stuleci zmierzała ku monoteizmowi. Ksenofanes w VI wieku p.n.e. drwił z antropomorficznych bogów: „Gdyby woły umiały malować, ich bogowie byliby wołami”. Platon mówił o Jednym Dobru, Arystoteles o Pierwszym Poruszycielu, stoicy o powszechnym Logosie. Paweł nie przyniósł Grekom obcej idei — nazwał to, do czego sami od dawna zmierzali. Pierwsze chrześcijańskie kazanie w intelektualnej stolicy antycznego świata padło na przygotowany grunt.

Areopag na tle współczesnych Aten

Dziś wejście na Areopag zajmuje kilka minut po stopniach wygładzonych przez tysiąclecia. Ze szczytu roztacza się panorama Agory, Plaki i współczesnych Aten. Wieczorami ludzie zbierają się tu, by oglądać zachód słońca z widokiem na Akropol — to tradycja, która może liczyć tysiące lat.

Schody Areopagu prowadzące na Akropol

Areopag to miejsce, w którym spotykają się mitologia, prawo, filozofia i religia. Tutaj sądzono Orestesa za matkobójstwo, tutaj spierali się filozofowie, tutaj chrześcijańskie przesłanie zabrzmiało wobec pogańskiego świata. Mała skała, a ogromne stężenie sensu na metr kwadratowy.

Odeon Heroda Attyka
Akropol, część piesza
Odeon Heroda Attyka

Czytaj więcejZwiń

Scena i rzędy Odeonu

Herodes Attyk — jeden z najbogatszych ludzi Imperium Rzymskiego — wzniósł ten teatr w 161 roku n.e. ku pamięci swojej żony Regilli. Był to ostatni wielki dar dla Aten od dobroczyńcy, który finansował budowy w całej Grecji. Odeon mieści 5000 widzów na 32 rzędach marmurowych siedzeń.

Koncert w Odeonie Heroda Attyka

Największym luksusem był cedrowy dach — rzadkość w antycznych teatrach. Trzykondygnacyjną skene zdobiły kolumny, nisze z posągami i marmurowe okładziny. Akustyka wciąż pozostaje zagadką dla inżynierów: szept ze sceny słychać w ostatnim rzędzie bez mikrofonów.

Odeon podczas wieczornego festiwalu

W III wieku teatr został zniszczony i przez stulecia leżał w ruinie. Odrodzenie zaczęło się w latach 50. XX wieku, gdy Odeon stał się sceną Festiwalu Ateńskiego. Od tego czasu występowali tu Maria Callas, Frank Sinatra, Luciano Pavarotti, Elton John, Foo Fighters i dziesiątki światowych gwiazd.

Widok na Odeon i Akropol ze Wzgórza Filopappos

Siedzenie w Odeonie to wyjątkowe przeżycie: nad Tobą wznosi się podświetlony Partenon, wokół są kamienie pamiętające rzymskich cesarzy, a ze sceny płynie muzyka wypełniająca przestrzeń tak samo jak 1800 lat temu. Bilety wyprzedają się na miesiące naprzód.

Propyleje
Akropol, część piesza
Propyleje

Czytaj więcejZwiń

Kolumny Propylejów — porządek dorycki

Centralną część Propylejów stanowiło szerokie, monumentalne przejście z kolumnadą, którym wkraczali uczestnicy procesji religijnych. Architekt Mnesikles stworzył złożony układ kolumn doryckich i jońskich — pierwsze połączenie dwóch porządków w jednym budynku. Środkowe przejście było na tyle szerokie, że mógł nim przejechać rydwan.

Pinakoteka — północne skrzydło Propylejów

Skrzydło północne pełniło funkcję Pinakoteki — galerii sztuki z malowanymi tablicami i darami dla bogów, co czyni je najstarszą znaną galerią sztuki na świecie. Skrzydło południowe pozostało nieukończone — być może z powodu wojny peloponeskiej w 431 roku p.n.e.

Propyleje i Świątynia Ateny Nike

Na południe od Propylejów, na skraju skały, stoi Świątynia Ateny Nike. Była wizualnie i symbolicznie powiązana z wejściem na Akropol: zanim dotarło się do sanktuarium Ateny, trzeba było „przejść obok Zwycięstwa” — symboliczny gest potwierdzający potęgę miasta.

Widok przez Propyleje na Partenon

Antyczne Propyleje pomyślano jako architektoniczny próg: tam kończyło się miasto, a zaczynała przestrzeń bogów, sztuki i filozofii. Dziś, przechodząc przez nie, powtarzasz drogę Peryklesa, Sokratesa i milionów pielgrzymów przed Tobą.

Świątynia Ateny Nike
Akropol, część piesza
Świątynia Nike

Czytaj więcejZwiń

Kolumny Świątyni Nike

Świątynia stoi na wysokim pyrgosie (bastionie) na prawo od Propylejów, na skraju skały. Jej wymiary są skromne — zaledwie 8×5,5 metra — ale położenie czyni ją jedną z najbardziej efektownych budowli Akropolu. Cztery kolumny jońskie na każdej fasadzie nadają jej lekkości i elegancji.

Relief Nike poprawiającej sandał

Platformę otaczała marmurowa balustrada z reliefami przedstawiającymi Nike podczas ofiar. Najsłynniejszy z nich — „Nike poprawiająca sandał” — to arcydzieło „mokrej draperii”, ukazujące ciało przez tkaninę. Oryginał znajduje się w Muzeum Akropolu.

Świątynia Nike po restauracji

Historia świątyni jest dramatyczna: w 1686 roku Turcy rozebrali ją na bloki do fortyfikacji. Greccy archeolodzy odbudowywali ją dwukrotnie — w latach 30. XIX wieku i w 2010 roku, za każdym razem doskonaląc metody.

Świątynia Nike i Propyleje

Dziś Świątynia Nike jest jedną z najczęściej fotografowanych budowli Akropolu. Wita zwiedzających przy wejściu, jakby mówiła: przybywasz do miasta, które nigdy nie wypuściło zwycięstwa z rąk.

Partenon
Akropol, część piesza
Partenon

Czytaj więcejZwiń

Kolumny Partenonu z entasis

Sekret Partenonu tkwi w złudzeniach optycznych. Kolumny lekko pochylają się do wewnątrz i są zgrubione pośrodku (entasis), stylobat wybrzusza się ku górze w środku, a kolumny narożne są grubsze. Wszystkie te korekty tworzą wrażenie matematycznej doskonałości, choć żadna linia nie jest prosta. Przedłużone w górę kolumny zbiegłyby się na wysokości około 2,5 km.

Fryz Partenonu — marmury Elgina

Program rzeźbiarski powstał pod kierunkiem Fidiasza. 160-metrowy fryz przedstawiał procesję panatenajską, metopy ukazywały walki z centaurami, Amazonkami i gigantami, a przyczółki — narodziny Ateny i jej spór z Posejdonem.

Rekonstrukcja posągu Ateny Partenos

Wewnątrz stał 13-metrowy posąg Ateny Partenos dłuta Fidiasza — drewniana konstrukcja pokryta złotem i kością słoniową. Zużyto około 1140 kg złota — jednocześnie pomnik i rezerwa złota miasta. Posąg zaginął w V wieku, ale opisy pozwalają wyobrazić sobie jego skalę: dwunastometrowa bogini w pełnej zbroi, z tarczą, włócznią i Nike na dłoni.

Partenon dziś — prace konserwatorskie

Przez 2500 lat Partenon był świątynią, kościołem, meczetem i prochownią (wysadzoną w 1687 roku). Restauracja trwa od 1975 roku i potrwa jeszcze dziesięciolecia. Każdy blok jest oznaczony, każdy fragment skatalogowany — to najbardziej drobiazgowy projekt konserwatorski na świecie.

Erechtejon
Akropol, część piesza
Erechtejon

Czytaj więcejZwiń

Portyk Kariatyd

Słynny Portyk Kariatyd — sześć dziewcząt dźwigających dach świątyni na głowach. Ich pozy wydają się lekkie, choć każda waży około tony. Pięć oryginałów znajduje się w Muzeum Akropolu; szósty zabrał lord Elgin w 1801 roku i stoi w British Museum. Grecja wciąż domaga się jego zwrotu.

Północny portyk Erechtejonu

Portyk północny zdobią eleganckie kolumny jońskie. Pod nim znajduje się miejsce, w które Posejdon uderzył trójzębem — „ślady trójzębu” (trzy otwory w skale) są widoczne do dziś. Obok — słone źródło, które podobno wytrysnęło od tego ciosu.

Erechtejon na różnych poziomach

Architektura Erechtejonu jest wyjątkowa: świątynia stoi na różnych poziomach, łącząc kilka świętych miejsc. Przechowywano tu najstarsze relikwie: drewniany posąg Ateny, który podobno spadł z nieba, grób mitycznego króla Kekropsa oraz święte drzewo oliwne Ateny.

Erechtejon — widok od południa

Erechtejon to najbardziej złożona świątynia Akropolu pod względem układu i najbardziej zagadkowa w wymowie. To nie tylko budowla, ale kamienna mapa ateńskiej mitologii, w której każdy poziom, portyk i otwór opowiada własną historię.

☀️

Czas wolny na Akropolu

Po zwiedzaniu będziesz mieć czas, by pospacerować wśród antycznych kamieni we własnym tempie — zrobić zdjęcia, usiąść z widokiem na Ateny albo po prostu odetchnąć historią. Nie poganiam i dostosowuję się do Twojego rytmu.

Najważniejsze punkty zwiedzania miasta

Wzgórze Likawitos
Likawitos

Czytaj więcejZwiń

Cerkiew św. Jerzego na Likawitos

Na szczycie stoi Cerkiew św. Jerzego (XIX wiek) — śnieżnobiała kaplica widoczna z każdego punktu miasta. Obok — amfiteatr pod gołym niebem na letnie koncerty i restauracja z panoramicznym widokiem.

Kolejka linowo-terenowa na Likawitos

Na Likawitos można wejść pieszo (około 30 minut przez sosnowy las) albo wjechać kolejką linowo-terenową (kursuje od 1965 roku). My wjeżdżamy samochodem — to szybkie, wygodne i zostawia więcej czasu na widok.

Widok na Ateny i Akropol z Likawitos

Z Likawitos Akropol widać jak na dłoni — i staje się jasne, dlaczego starożytni wybrali właśnie tę skałę na swoje główne świątynie. Z góry cała topografia miasta nabiera sensu: Agora, Plaka, Wzgórze Filopappos, morze w oddali.

Zachód słońca na Likawitos

Likawitos jest szczególnie piękny o zachodzie słońca: miasto stopniowo się rozświetla, Akropol lśni złotem, a niebo różowieje i pomarańczowieje. Jeśli plan na to pozwala, staram się tak ułożyć trasę, byśmy dotarli tu w „złotej godzinie”.

Ewzoni. Zmiana warty
Zwiedzanie miasta
Ewzoni

Czytaj więcejZwiń

Mundur Ewzona — fustanella

Mundur Ewzonów — fustanella — to biała plisowana spódnica z 400 fałdami (tyle, ile lat tureckiego panowania). Do tego czerwony fez z chwostem, haftowana kamizelka i słynne carouchi — skórzane buty ważące po 3 kg, z 60 gwoździami w podeszwie, by krok dźwięcznie się niósł.

Zmiana warty Ewzonów

Zmiana warty odbywa się co godzinę przez cały dzień. Rytuał trwa około 5 minut: zsynchronizowane kroki, wysokie wymachy nóg, zastyganie w idealnym bezruchu. W niedziele o 11:00 — uroczysta ceremonia z całym oddziałem i orkiestrą wojskową.

Niedzielna zmiana warty z orkiestrą

Niedzielna ceremonia o 11:00 to główne wydarzenie tygodnia: pełna warta w galowych mundurach, orkiestra wojskowa, uroczysty przemarsz z koszar pod Parlament. Cały plac Syntagma wypełnia się widzami.

Grobu Nieznanego Żołnierza

Ewzoni strzegą Grobu Nieznanego Żołnierza — pomnika poświęconego greckim żołnierzom poległym w wojnach XX wieku. W marmurowej ścianie wykuto relief poległego wojownika oraz nazwy bitew, w których walczyli Grecy.

Stadion Panatenajski
Zwiedzanie miasta
Stadion Panatenajski

Czytaj więcejZwiń

Meta na stadionie

Pierwszy stadion wzniósł tu mówca Likurg w 330 roku p.n.e. na Igrzyska Panatenajskie — święto ku czci bogini Ateny. Zawodnicy rywalizowali w biegach, zapasach, wyścigach rydwanów i konkursach muzycznych.

Otwarcie igrzysk olimpijskich w 1896 roku

6 kwietnia 1896 roku otwarto tu pierwsze nowożytne igrzyska olimpijskie . Pomysł należał do Pierre'a de Coubertina, ale to Grecja stała się gospodarzem odrodzenia. Stadion odbudował z marmuru dobroczyńca Georgios Averoff.

Spyridon Luis — zwycięzca maratonu w 1896 roku

Bohaterem igrzysk 1896 roku był Spyridon Luis — grecki nosiwoda, który wygrał maraton. Na tym stadionie dobiegł do mety przy owacji 80 000 widzów i stał się narodowym symbolem.

Stadion dzisiaj

Dziś stadion jest metą Maratonu Ateńskiego, rozgrywanego co roku w listopadzie. Jego główna rola to jednak ceremonia ognia olimpijskiego — każde igrzyska zaczynają się od zniczu zapalanego tutaj, w drodze do miasta gospodarza.

Świątynia Zeusa Olimpijskiego
Zwiedzanie miasta
Świątynia Zeusa

Czytaj więcejZwiń

Kolumny Świątyni Zeusa

Świątynię ukończył dopiero cesarz Hadrian w 132 roku n.e. — prawie 700 lat po rozpoczęciu budowy. Hadrian uwielbiał kulturę grecką i hojnie obdarowywał Ateny budowlami, kończąc to, co tyrani zaczęli w VI wieku p.n.e.

Panorama Świątyni Zeusa

Świątynia miała 104 kolumny korynckie o wysokości 17 metrów — wyższe niż pięciopiętrowy budynek. Dziś stoi ich tylko 15, a jedna leży obok, przewrócona przez burzę w 1852 roku. To najwyższe kolumny w Grecji.

Łuk Hadriana i Świątynia Zeusa

Przy świątyni stoi Łuk Hadriana — brama triumfalna wyznaczająca granicę między starym miastem Tezeusza a nowym miastem Hadriana. Inskrypcje na łuku to dyplomatyczne arcydzieło: cesarz oddał hołd Grekom, jednocześnie unieśmiertelniając samego siebie.

Widok na Świątynię Zeusa z Akropolu

Z Akropolu kolumny świątyni układają się idealnie na tle współczesnego miasta. Ambicja zastygła w kamieniu — nawet w ruinie świątynia pokazuje, w jakiej skali myślał i budował antyk.

Trylogia Ateńska
Zwiedzanie miasta
Trylogia Ateńska

Czytaj więcejZwiń

Uniwersytet Ateński

Uniwersytet Ateński (1839–1864) — najstarszy uniwersytet w Grecji i na Bałkanach. Budynek w centrum trylogii zdobi fresk przedstawiający króla Ottona w otoczeniu nauk i sztuk.

Posągi Platona i Ateny przy Akademii

Akademia Ateńska (1859–1885) — architektoniczna korona trylogii. Przed wejściem stoją posągi Platona i Sokratesa, a na szczytach kolumn — Atena i Apollo. Inspiracją była antyczna Akademia, w której nauczał Platon.

Biblioteka Narodowa Grecji

Biblioteka Narodowa (1888–1903) — przechowuje ponad 4500 rękopisów i miliony książek. Budynek z kolumnami doryckimi i okazałymi schodami inspirowany był Świątynią Hefajstosa.

Panorama trylogii architektonicznej

Trylogia to manifest młodego państwa greckiego: jesteśmy spadkobiercami wielkiej kultury i na jej fundamencie budujemy przyszłość. Marmur pentelicki, ten sam co w Partenonie, łączy XIX wiek z V wiekiem p.n.e.

Ogród Narodowy
Zwiedzanie miasta
Ogród Narodowy

Czytaj więcejZwiń

Staw w Ogrodzie Narodowym

Na 15,5 hektara rośnie ponad 500 gatunków roślin — od śródziemnomorskich cyprysów po tropikalne palmy. W ogrodzie są stawy z żółwiami i kaczkami, antyczne ruiny wśród zieleni i zacienione alejki idealne na południowy upał.

Antyczne ruiny w Ogrodzie Narodowym

Wśród zieleni kryją się fragmenty antycznych kolumn i kapiteli — ogród powstał na terenie wykopalisk, a część znalezisk pozostała tam, gdzie je odkryto. Spacer po ogrodzie zamienia się w niespodziewaną podróż w czasie.

Aleja w Ogrodzie Narodowym

Ogród łączy plac Syntagma z Zappeionem i Stadionem Panatenajskim. To idealna trasa spacerowa: od Parlamentu zacienionymi alejkami aż do marmurowego stadionu.

Kawiarnia w Ogrodzie Narodowym

W ogrodzie działa urocza kawiarnia , w której można odpocząć w cieniu platanów. Ateńczycy przychodzą tu czytać, biegać o poranku i spacerować z dziećmi.

Łuk Hadriana
Zwiedzanie miasta
Łuk Hadriana

Czytaj więcejZwiń

Inskrypcja na Łuku Hadriana

Na łuku widnieją dwie słynne inskrypcje. Od strony zachodniej: „To są Ateny, dawne miasto Tezeusza”. Od strony wschodniej: „To jest miasto Hadriana, a nie Tezeusza”. Dyplomatyczne rozwiązanie: Hadrian ogłosił nowe Ateny swoimi, nie negując tych dawnych.

Łuk Hadriana na tle Akropolu

Z jednej strony łuku widać Akropol — symbol klasycznych Aten. Z drugiej — ruiny Świątyni Zeusa Olimpijskiego, którą Hadrian ukończył po 700 latach budowy. Łuk stoi dokładnie na ich styku.

Łuk Hadriana nocą

Hadrian był cesarzem filhellenem — studiował filozofię grecką, przyjął wtajemniczenie w misteria eleuzyńskie, nosił brodę na grecką modłę i łożył ogromne środki na odbudowę Aten.

Łuk Hadriana za dnia

Dziś łuk stoi pośrodku ruchliwego skrzyżowania, a mimo to zachowuje majestat. To punkt odniesienia dla zrozumienia rzymskich Aten — epoki, w której miasto dostało drugie życie dzięki cesarzowi kochającemu Grecję bardziej niż Rzym.

Najczęściej zadawane pytania

Krótko i jasno:

Kondycja Pogoda Dzieci Czas trwania Bilety

Wycieczka jest dostosowana do każdego poziomu kondycji. Wejście na Akropol zajmuje 15–20 minut w wygodnym tempie, a resztę pokonujemy samochodem, z przystankami.

Wycieczka odbywa się przy każdej pogodzie. Jeśli pada — weź parasol i wygodne buty. Część samochodowa zapewnia komfort.

Tak — wycieczka jest tak wciągająca, że dorośli stają się dziećmi, a dzieci dorosłymi.

Zazwyczaj 4–4,5 godziny: Akropol (1,5–2 godziny pieszo) + panoramiczny przejazd przez centrum z przystankami na zdjęcia.

Nie, bilety nie są wliczone. Cena maksymalna — €30.

Osoby poniżej 18 lat — wstęp bezpłatny.

Paszport UE i wiek poniżej 25 lat — wstęp bezpłatny.

Paszport UE i wiek 67+ — zniżka 50%.

Paszport spoza UE — pełna cena.

Ceny zwiedzania Aten

Moje ceny są bardzo rozsądne. Łatwo je poznać: wystarczy kliknąć wygodny przycisk poniżej

i od razu trafisz do czatu ze mną. Nie musisz dodawać mnie do kontaktów.

W wiadomości podaj proszę:

  • interesujące Cię terminy (przynajmniej miesiąc);
  • liczbę osób (dzieci również się liczą).

Szybko prześlę Ci aktualne informacje i ofertę dopasowaną do Ciebie.

Wolisz e-mail: E-mail
Wolisz zadzwonić? Zadzwoń
✦ Poznaj ceny